هُل دادن مقایسه خود با دیگران اعتماد به نفس

هُل دادن: مقایسه خود با دیگران اعتماد به نفس پیروزی موفقیت مقایسه اعتراف ترس از شکست تسلیم زودهنگام

گت بلاگز اخبار اجتماعی حداقل یک بدون کار در هر خانواده ایرانی

وجود حداقل یک بدون کار در هر خانواده ایرانی برای برطرف بیکاری دست به دامان رقم‌بازی نشویم

حداقل یک بدون کار در هر خانواده ایرانی

حداقل یک بدون کار در هر خانواده ایرانی

عبارات مهم : اشتغال

وجود حداقل یک بدون کار در هر خانواده ایرانی

برای برطرف بیکاری دست به دامان رقم بازی نشویم

یکی از بااهمیت ترین دلایل زیاد کردن اختلافات خانوادگی، اختلالات روانی و حتی بزهکاری در کشور را می توان تبعات بیکاری یا عدم وجود شغل کافی جهت افراد جویای کار دانست؛ آیا که کم کردن عزت نفس و احساس نکبت باعث جدایی فرد از اجتماع می شود و درنتیجه به توسعه اقتصادی و اجتماعی در کشور آسیب وارد می کند.

حداقل یک بدون کار در هر خانواده ایرانی

قطعا عالی ترین راه حل این است که مسئولان کشور از اشخاص بیکاری که توانایی یادگیری و انجام کار دارند، حمایت کنند و تمرکز خود را بر سرمایه گذاری جهت ایجاد اشتغال بگذارند. طی اخبار انتشار یافته یک مقام مسئول یکی از بااهمیت ترین پرسشها حوزه اشتغال در کشور را نبود یک آمار دقیق و واقعی از شاغلان و بیکاران و میزان تخصص و مهارت های آنها برشمرده و از صدور شناسنامه اشتغال جهت همه ایرانیان زیر 65 سال خبر داده هست. در این زمینه «آرمان» گفت وگویی با ابراهیم رزاقی، کارشناس اقتصادی، انجام داده است که در ادامه می خوانید.

معاون اشتغال وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی از برنامه ریزی این وزارتخانه جهت صدور شناسنامه اشتغال جهت همه ایرانیان زیر 65 سال خبر داده به نظر شما شناسایی این افراد چه ضرورت و مزایایی جهت کشور دارد؟

وجود حداقل یک بدون کار در هر خانواده ایرانی برای برطرف بیکاری دست به دامان رقم‌بازی نشویم

دولت تصمیم گرفته است تا با ایجاد شناسنامه اشتغال جهت افراد زیر 65 سال اطلاعات افراد در زمینه اشتغال را ساماندهی کند؛ این اطلاعات مشمول بر شغل های رسمی و غیررسمی بوده، یکی از اساسی ترین اقداماتی که باید صورت گیرد، همین موضوعی است که مطرح شده است تا علاوه بر جمع آوری این اطلاعات، جهت برطرف پرسشها و موانع در مسیر اشتغال نیز تلاش شود، دولت جهت برطرف مسئله بیکاری نیابد دست به دامان رقم بازی شود؛ آماری که خود در زمینه بیکاری ارائه می کند، حدود سه میلیون بدون کار هست، ولی شما در هر خانواده ایرانی حداقل با یک نفر بدون کار روبه رو هستید که اگر 24 میلیون خانواده داشته باشیم عدد بیکاری تفاوت دارد با آنچه دولت ارائه می کند؛ اساسا دولت چه کسانی را بدون کار می داند؟ آیا فقط کسانی که خود را به ادارات کاریابی معرفی کرده اند بدون کار هستند؟ آیا کسانی که کار پاره وقت یا کار ساعتی دارند باید شاغل محسوب شوند؟در نظر بگیرید طبق تعریف بین المللی شما با 10 هزار دلار می توانید کار ایجاد کنید، فقط با یک حساب سرانگشتی حاصل از فروش و درآمدهای ارزی باید حدود 75 تا 105 میلیون شغل ایجاد کرده باشیم، ولی در واقعیت شما فکر می کنید چقدر شغل ایجاد شده است است؟ فقط 12 میلیون شغل در این مسیر ایجاد شده است که همه آنها متعلق به بعد از انقلاب نیست و بخشی از آن در قبل از انقلاب ایجاد شده است است.

در شرایطی که دولت در تحقق وعده ایجاد اشتغال موفقیتی کسب نکرده آیا هزینه جهت چنین طرحی جایز است؟ آیا بهتر نیست دولت از این میزان سرمایه در اشتغال زایی بهره مند شود؟

در این مسیر نزولی فشار اقتصادی ناشی از بیکاری گریبان گیر طبقه کارمند و کارگر است که باید تامین کننده معاش و زندگی خانواده خود باشد. در اصل مسیری که پیش رفته است سفره کارگری را کوچک و عده ای را فقیر و فقیرتر و عده دیگری را غنی تر کرده هست. ما حتی در مسیر سرمایه داری نیز صحیح حرکت نکرده ایم؛ سرمایه دار سرمایه خود را در مسیر تولید نیاورده تا کار ایجاد شود و رونق اقتصادی شکل بگیرد.

طرح شناسنامه اشتغال زیر نظر وزارت کار در حال تهیه هست، ولی وزارتخانه ای با سه مساله مهم کار، رفاه و تامین اجتماعی به جای این که وقت خود را روی طرح و حل چنین مسائلی بگذارد خیلی بهتر بود که در مسیر کار به حمایت از تولید کنندگان می پرداخت و در مسیر رفاه، به رفاه کارگران می پرداخت و پرسشها مسائل اجتماعی و معیشتی آنها را برطرف می کرد. به تولیدکنندگان تسهیلات اعطا می کرد و این موارد در اصل یک وزیر نیرومند و نترس می خواهد که محکم در این مسیرها به پیش رود و خط شکن و جهادی باشد، این گونه طرح ها نه تنها مشکلی را حل نمی کند بلکه باری می شود به دوش دولت.

حداقل یک بدون کار در هر خانواده ایرانی

درباره طرح شناسنامه مشاغل به عنوان کلام آخر چه پیشنهادی دارید؟

نکته آخر این که در طرح شناسنامه مشاغل اشاره شده است به شناسایی شغل های غیررسمی و غیرمجاز که از طریق این طرح شناسایی می شود، پرسش مهم این است که اساسا آیا نیاز به این طرح بوده یا خیر؟ یقینا نیازی به این طرح نبوده هست، چراکه قبل از این راه هایی وجود داشته که این اشتغال های غیرمجاز از طرق متفاوت گشت تعزیرات بانک ها، ادارات بیمه، اصناف و… غیره شناسایی شود و اساسا نباید در کشور وقت ایجاد این شغل ها فراهم می شده است و اشکال بزرگی است که آیا این شرایط فراهم شده است و آیا سریعتر از اینها به فکر ساماندهی نبوده اند. بهتر است به جای این طرح وزیر با همکاری بانک ها راه مناسب جهت حمایت تولیدکنندگان بیابد.

وجود حداقل یک بدون کار در هر خانواده ایرانی برای برطرف بیکاری دست به دامان رقم‌بازی نشویم

کشور چین جهت تشویق مردم به تولید اقدام به خرید دلار به قیمت زیاد از قیمت تبدیل می کند و همه مردم در چین جهت سود زیاد به دنبال پیدا کردن راهی هستند تا کالایی که صادر می کنند از طریق درآمد ارزی سود بیشتری را عاید کشورشان کند. ولی در کشور عزیزمان ایران برعکس دولت خود متولی فروش ارز است و تلاش می کند ارز را به بازار آزاد هدایت کند تا سود کند؛ واگر در این مسیر اقتصادی، برنامه ریزی نشود به هیچ عنوان پرسشها کشور برطرف نمی شود و این پرسشها نیاز به برنامه ریزی کارشناسی شده است دارد و باید به جای تمرکز بر نفت و گاز و پتروشیمی که به آسانی قابل تحریم شدن و فلج کردن کشور است به تولید داخلی اتکا شود.

واژه های کلیدی: اشتغال | بیکاری | اقتصادی | خانواده | شناسنامه | اشتغال زایی | رونق اقتصادی | سرمایه گذاری | مسائل اجتماعی

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : blogzz